ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕಾಲ ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಯನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮದುವೆ ಮತ್ತಿತರ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗಾಗಿ ಚಿನ್ನಾಭರಣ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಮುಂದೂಡುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ದೇಶದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲು ಮತ್ತು ಆಮದು ವೆಚ್ಚದ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಗಾದರೆ ಮೋದಿ ಅವರ ಮನವಿ ಬಳಿಕ ಜನರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಸುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರಾ? ಅಥವಾ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಚಿನ್ನದ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿದೆಯಾ? ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬೇಡಿಕೆ ಇಳಿಕೆ

ವಿಶ್ವ ಚಿನ್ನ ಮಂಡಳಿ (WGC) ಪ್ರಕಾರ, 2026ರ ಏಪ್ರಿಲ್-ಜೂನ್ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಚಿನ್ನದ ಬೇಡಿಕೆ 131.4 ಟನ್‌ಗಳಿಗೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಇದು ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಇದೇ ಅವಧಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು 6% ಕುಸಿತವಾಗಿದ್ದು, ಆರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆ, ಹೆಚ್ಚಿದ ಆಮದು ಸುಂಕ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಗ್ರಾಹಕ ಬೇಡಿಕೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಅಂದರೆ, ಜನರು ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಸುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಇಳಿಕೆಗೆ ಕೇವಲ ಮೋದಿ ಅವರ ಮನವಿಯೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ದಾಖಲೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆ ಕೂಡ ಗ್ರಾಹಕರ ಖರೀದಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ.

ಚಿನ್ನಾಭರಣ ಖರೀದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಡೆತ

ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಚಿನ್ನಾಭರಣದ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಕುಸಿದಿದೆ. ಗ್ರಾಹಕರು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಗುರವಾದ ವಿನ್ಯಾಸಗಳತ್ತ ಹೆಚ್ಚು ಒಲವು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ದೇಶೀಯ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 10% ಕುಸಿದು ₹1.41 ಲಕ್ಷದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು ಎಂದು WGC ತಿಳಿಸಿದೆ. ಬೆಲೆ ಇಳಿಕೆಯ ಬಳಿಕ ಕೆಲವು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಭರಣ ಖರೀದಿ ಮತ್ತೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಕಂಡುಬಂದಿವೆ.

ಆದರೆ ಹೂಡಿಕೆಯ ಆಸಕ್ತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಯವಾಗಿಲ್ಲ!

ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಸಂಗತಿ ಇದೆ. ಜನರು ಚಿನ್ನಾಭರಣ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹೂಡಿಕೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ಚಿನ್ನದ ETFಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಗೋಲ್ಡ್‌ನಂತಹ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೆ, ಬಾರ್ ಮತ್ತು ಕಾಯಿನ್‌ಗಳ ಬೇಡಿಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಣ್ಣಗಾಗಿದೆ ಎಂದು WGC ತನ್ನ ಭಾರತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಅಂದರೆ, ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಯ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಆಭರಣಕ್ಕಾಗಿ ಖರೀದಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯ ಸಂಗ್ರಹದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಚಿನ್ನದತ್ತ ನೋಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ಮೋದಿ ಅವರ ಮನವಿಯ ಉದ್ದೇಶವೇನು?

ಮೋದಿ ಅವರ ಮನವಿಯ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಭಾರತವು ತನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಬೇಡಿಕೆಯ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಚಿನ್ನದ ಆಮದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಕರೆನ್ಸಿ ಬೇಕಾಗುವುದರಿಂದ, ಚಿನ್ನದ ಖರೀದಿ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ದೇಶದ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯದ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರದ ಚಿಂತನೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಇದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಆಮದು ಸುಂಕವನ್ನು 6%ರಿಂದ 15%ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು. WGC ಪ್ರಕಾರ, ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅಧಿಕೃತ ಚಿನ್ನದ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮೇಲೂ ಒತ್ತಡ ಉಂಟಾಗಿದ್ದು, ಜೂನ್ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನಿವ್ವಳ ಚಿನ್ನದ ಆಮದು ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 23% ಕುಸಿದು 98.1 ಟನ್‌ಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ.

ಮೋದಿ ಅವರ ಮನವಿ ಬಳಿಕ ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಾರತದ ಚಿನ್ನದ ಬೇಡಿಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಕಾರಣವಲ್ಲ.

• ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆಗಳ ಏರಿಕೆ
• ಆಮದು ಸುಂಕ ಹೆಚ್ಚಳ
• ಗ್ರಾಹಕರ ಖರೀದಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ
• ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣ ಖರೀದಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿವೆ.

ಆದರೆ ಚಿನ್ನದ ಮೇಲಿನ ಹೂಡಿಕೆ ಆಸಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ “ಭಾರತೀಯರು ಚಿನ್ನ ಖರೀದಿಸುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, “ಚಿನ್ನಾಭರಣದ ಖರೀದಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಹೂಡಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ” ಎನ್ನುವುದು ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸರಿಯಾದ ವಿವರಣೆ.