ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆಗಳು ದಿನೇದಿನೇ ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಕೊರತೆ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ, ಡಾಲರ್ ಎದುರು ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿತ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಇಂಧನ ದರಗಳು ಜನರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹೊರೆ ತಂದಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಲವರ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ — ಭಾರತಕ್ಕೆ 1947ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತು?
1947ರಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ದರ ಎಷ್ಟು?
ಭಾರತ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೀಟರ್ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಕೇವಲ 27 ಪೈಸೆ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಇಂದಿನ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 3 ರಿಂದ 4 ಲೀಟರ್ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು ಎನ್ನಬಹುದು.
ಅಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಸುಮಾರು 40 ಲೀಟರ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಫುಲ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಮಾಡಲು ಕೇವಲ 10 ರಿಂದ 11 ರೂಪಾಯಿಗಳು ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಟ್ಯಾಂಕ್ ತುಂಬಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ.
ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಚಿತ್ರಣ
- 1947 – ₹0.27 ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್
- 1970 – ₹1 ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್
- 1990 – ₹5 ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್
- 2002 – ₹26 ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್
- 2013 – ₹72 ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್
- 2026 – ₹100ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್
ನಗರದಿಂದ ನಗರಕ್ಕೆ ದರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರಬಹುದು.
ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಏರಿಕೆ?
ಪೆಟ್ರೋಲ್ ದರ ಏರಿಕೆಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಿವೆ:
ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು
1973 ಮತ್ತು 1979ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಪೂರೈಕೆ ಕುಂಠಿತಗೊಂಡಿತು. ಇದರಿಂದ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಇಂಧನ ದರ ಏರಿಕೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿತ
ಭಾರತ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಡಾಲರ್ನಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸುತ್ತದೆ. ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿದಂತೆ ಆಮದು ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆಗಳು ಏರುತ್ತವೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ತೆರಿಗೆ
ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಅಬಕಾರಿ ಸುಂಕ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆಗಳ ಪಾಲು ದೊಡ್ಡದಿರುವುದರಿಂದ ದರ ಇಳಿಕೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ.
ವಾಹನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಳ
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಕಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಬೈಕ್ಗಳು ರಸ್ತೆಗಿಳಿದಿವೆ. ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ದರಗಳ ಮೇಲೂ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
ಅಂದಿನ ಕಾಲ ಬೇರೆ, ಇಂದಿನ ಕಾಲ ಬೇರೆ
1947ರಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆ ಪ್ರತಿ ತೊಲಕ್ಕೆ ₹88 ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ತುಪ್ಪ, ದಿನಸಿ, ಸೈಕಲ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳು ಬಹಳ ಅಗ್ಗವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಜನರು ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಅಂದಿನ ಸಂಬಳವೂ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ — ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಆರಂಭಿಕ ವೇತನ ಕೇವಲ ₹30 ರಿಂದ ₹50 ನಡುವೆ ಇತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಅಂದಿನ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ದರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವಾಗ, ಆ ಕಾಲದ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
